Kimseye ilişmezdi. Kimseden alacağı birşey yoktu. Kalmamıştı. Ne alacağı, ne de kimsesi. Hayatını bir hiç uğruna bitirdiğini, bitirmek üzerine olduğunu düşündü. Uzun süre geçmişin izlerini takip ederek yaşamaya çalışmıştı. Tam oyuz yıl. Bir hayalin peşinde dolaşmıştı. Simsiyah saçları, kara uzun kirpikleri, el altından beyazlayan hayatı vardı elinde hiçbir şey yoksa. Kaybetmişti oysa, yenisini bulacağını sanırken, denerken her keresinde. Bin yıllık bir sevdanın peşindeydi bazen. Elleri kan içinde. Kimseye ilişmiyordu. gözleri yalnızdı. Göz kapakları normalden hızlı kapanıp açılıyor, kalbi ritimsiz çalışıyordu. Kimseye ilişmezdi. Ona dokunmasınlardı. Bu ona yeterdi.
Avni Kantan
